ملک دل

دویدم و دویدم، به این وبلاگ رسیدم، یه شعر ازش دزدیدمنیشخند

شعری زیبا از خانم الهی قمشه ای

 

نازنینا مُلـــــک دل تسـخیر توست              پـای جان بـی قید ، در زنجیر توست

آتــــشی افـروختی  بـر جـان مـن              سوخـتی هم کـفر و هم  ایمـان مـن

جــرعه ای در جـام هـستی ریختـی              خاک مـا  با عـشق خـویش آمـیختی

عقل وهوش و دین و دل در دام توست              بی قـراران را  قـرار از نـام توسـت

عاشـــقی زارم دریـن مـاه  صــیام             فارغـم از چون و  چند  نـنگ  و نـام

فارغــم ار کفـر و دیـن و مـاه و مـن              با خـیالت  بـی خـبر از خــویشتـن

هـر سـر مـویم زند فــــریاد دوست             کـفر من ، ایـمان من،  دیـدار اوست



/ 4 نظر / 31 بازدید
مرتضی

شعر زیبایی بود [گل] مخصوصا مصرع دوم بیت آخر.

علی شیروی

سلام ... تهیت بر روح پر فتوح خانواده ی قمشه ای ...

قلم سوخته

سلام به این نمیگن دزدی میگن نشر زیبایی ها . موفق باشید[گل]

حميد

نسل آدمهایی که لالایی شبشون مثنوی معنوی و شعرهای عرفانی حافظ بود دیگه داره ور می افته. آخرین نمونه های یافت شده از این نسل هم این خواهر و برادر هستند. به فرزندانشون فکر نکنم امیدی باشه. پسر ایشون رو میشناختم. هیچ بویی از اینگونه مسائل نبرده بود متاسفانه!