ب مثل باران

سلام

این هم از آخرین روز زندگی سال نوآوری سال 87:

و داشتیم وبلاگمان را محاسبه می کردیم که چه کرده است در این 365 روز

و حالا مثل این است که در وقت اضافه هستیم. در سی صد و شصت و ششمین روز سال کبیسه

تقریبا تمام کامنت های دوستان جان را خواندیم: گاهی با اختلاف180 درجه و البته گاهی توی ذوق خور.

دست همه شان ندردد. بسی باطراوت گشتیم.

تا این که رسیدیم به این کامنت که: این جا ایران است... نانش بهای جان است و ثروتش برای فلسطینیان است.

گفتیم بد نیست جوابش را در این پست بیاوریم.

بد نیست بدانید که تازگی ها یک دامن ساده خریدیم که همه اش به یک متر هم نمی رسد و ده هزار وپانصد تومان ناقابل برایمان آب خورد آن هم قیمت مقطوع،‏یعنی چانه زدن مممنوع.

این را گفتیم تا گرانی نان را انکار نکرده باشیم.

ارزش جان آدمی را هم به دلار و تومان نمی توان قیمت نهاد. که البته برای بعضی ها کمی تا قسمتی مفت شده است مثل تصادفات رانندگی و سیاسی و خانوادگی و...

و جالب است بشنوید آن چه را که من شنیدم از یک عرب همجوار فلسطین:

وقتی که یک ایرانی بر او منّتی گذاشت خدمتی را،‏ با غیظ گفت: ... بجنگد ... بجنگد. ایران بخورد

فقط اهل سیاست می دانند مفهوم این جمله را. شرح ندادن بهتر است از شفاف گفتن.

ببخشید که حرفهایم نقطه چین داشت. ولی... خوب می دانید که سانسور... این روزها جزء‏زندگی شده است.

خداحافظ سال قدیمی.

بهترین تصاویر در بهار بیست www.bahar20.sub.ir

نوشته شده در جمعه ۳٠ اسفند ،۱۳۸٧ساعت ۸:٠٥ ‎ق.ظ توسط رضوان مرادی نظرات () |

راستشو بخواین الان در حال جوش زدنم : اگه خوب گوش کنی صدای قل قلم

رو می شنوی؟

شنیدم که مدیر جدید آمده همراه با کارمندان جدید

و معلوم است که کارمندان قدیم لا جرم محلی از اعراب نخواهند داشت

به این می گویند احسان و نیکوکاری!!!

آن هم نزدیک سال نو.

یکی پرسید مگه تو ایران هم ظلم هست؟

تو دلم گفت طفلکی چه بهشتی ساخته از ایران برای خودش. مشکلی ندارد و

سرش هم مثل کبک...

 نمی توان گفت از آن هاست که فی ءاذانِهِم وَقرًا و یا لَهُم اَعیُنٌ لا یُبصِرونَ بِها :

که گوششان سنگین است و چشمشان نمی بیند

ظلم، ظالم، مظلوم،

بعضی ها چه جرأتی دارند پیش چشم خدا

آیا نشنیده اند  إنّهُ لایُفلِحُ الظالِمون را؟ (انعام)

قطعا ظالمان روی سعادت را نخواهند دید.

به یاد آورید کلام هود علی نبینا و آله و علیه السلام را که: من بشارت دهنده و

بیم دهنده شما هستم

و این که : آمرزش بطلبید از پروردگارتان سپس به سوی او بازگردید (با توبه)؛ تا

شما را مدتی معین از مواهب زندگی این جهان به خوبی بهره مند سازد و به

هر صاحب فضیلتی، به مقدار فضیلتش ببخشد؛ و اگر از این فرمان رویگردان

شوید، من بر شما از عذاب روز بزرگی بیمناکم

أَلا تَعْبُدُوا إِلا اللَّهَ إِنَّنِی لَکُمْ مِنْهُ نَذِیرٌ وَبَشِیرٌ  وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ

یُمَتِّعْکُمْ مَتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى وَیُؤْتِ کُلَّ ذِی فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّی

أَخَافُ عَلَیْکُمْ عَذَابَ یَوْمٍ کَبِیرٍ  (هود/٢و٣)

 

نوشته شده در پنجشنبه ٢٢ اسفند ،۱۳۸٧ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ توسط رضوان مرادی نظرات () |


Design By : Night Skin

PageRank