تا به حال این قدر از نزدیک تو را لمس نکرده بودم. که کاش نکرده بودم.

تا به حال این قدر ریشخند نشده بودم.

بارها و بارها خوانده بودم و شنیده بودم تو را که:

و چون با کسانى که ایمان آورده‏اند برخورد کنند، مى‏گویند: «ایمان آوردیم»، و چون با شیطان‌هاى خود خلوت کنند، مى‏گویند: «در حقیقت ما با شماییم، ما فقط [آنان را]ریشخند مى‏کنیم.»

و راحت گذشته بودم.

اما شنیدن کی بود مانند دیدن.

امروز مچاله ام از درد. تو مچاله ام کردی.

توی فرشته صورت و شیطان سیرت

وَإِذَا لَقُوا الَّذِینَ آمَنُوْا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَى‏ شَیَاطِینِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَکُمْ إِنَّمَا نَحْنُ

مُسْتَهْزِئُونَ

حقت همان رژ لب بر روی ماشینت بود خائن.

چه بدبختی تو که خدا هم بی شعورت خوانده:

یُخادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِینَ آمَنُوا وَمَا یَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَمَا یَشْعُرُونَ (بقره9)

چه زخمی خورده است حبیب خدا از این همه ریا

کاش هیچ وقت "دل شکسته" را ندیده بودم.

پانوشت:

- اگر جای شهاب الدین حسینی بودم ... محال بود بازیگر چنین صحنه ای باشم. سر صحنه یا خودم شهید می شدم یا طرف رو شهید می کردم

- فرازی از سوره مبارکه بقره:

به نام خداوند بخشنده مهربان

و برخى از مردم مى‏گویند: «ما به خدا و روز بازپسین ایمان آورده‏ایم»، ولى مومنان [راستین] نیستند.(بقره/8)

با خدا و مؤمنان نیرنگ مى‏بازند؛ ولى جز بر خویشتن نیرنگ نمى‏زنند، و نمى‏فهمند.(بقره/9)

در دل‌هایشان مرضى است؛ و خدا بر مرضشان افزود؛ و به [سزاى] آن‌چه به دروغ مى‏گفتند، عذابى دردناک [در پیش] خواهند داشت.(بقره/10)

و چون به آنان گفته شود: «در زمین فساد مکنید»، مى‏گویند: «ما خود اصلاح‌گریم. »(بقره/11)

بهوش باشید که آنان فسادگرانند، لیکن نمى‏فهمند.(بقره/12)

و چون به آنان گفته شود: «همان‌گونه که مردم ایمان آوردند، شما هم ایمان بیاورید»، مى‏گویند: «آیا همان‌گونه که کم‏خردان ایمان آورده‏اند، ایمان بیاوریم؟» هشدار که آنان همان کم‏خردانند؛ ولى نمى‏دانند.(بقره/13)

و چون با کسانى که ایمان آورده‏اند برخورد کنند، مى‏گویند: «ایمان آوردیم»، و چون با شیطان‌هاى خود خلوت کنند، مى‏گویند: «در حقیقت ما با شماییم، ما فقط [آنان را]ریشخند مى‏کنیم.»(بقره/14)

خدا [است که] ریشخندشان مى‏کند، و آنان را در طغیانشان فرو مى‏گذارد تا سرگردان شوند.(بقره/15)

همین کسانند که گمراهى را به [بهاى] هدایت خریدند، در نتیجه داد و ستدشان سود[ى به بار] نیاورد؛ و هدایت‏یافته نبودند.(بقره/16)

مَثَل آنان، همچون مَثَل کسانى است که آتشى افروختند، و چون پیرامون آنان را روشنایى داد، خدا نورشان را برد؛ و در میان تاریکی‌هایى که نمى‏بینند رهایشان کرد.(بقره/17)

کرند، لالند، کورند؛ بنابراین به راه نمى‏آیند.(بقره/18)

یا چون [کسانى که در معرض] رگبارى از آسمان ـ که در آن تاریکی‌ها و رعد و برقى است ـ [قرار گرفته‏اند از] نهیب [آذرخش]و [بیم مرگ، سر انگشتان خود را در گوشهایشان نهند، ولى خدا بر کافران احاطه دارد.(بقره/19)

نزدیک است که برق، چشمانشان را برباید؛ هرگاه که بر آنان روشنى بخشد، در آن گام زنند؛ و چون راهشان را تاریک کند،] بر جاى خود [بایستند؛ و اگر خدا مى‏خواست شنوایى و بینایى‏شان را برمى‏گرفت، که خدا بر همه چیز تواناست.(بقره/20)